Terwijl buiten de regen langs de ruiten stroomt, staan binnen aan de bar vijftien mannen en een vrouw. De damp slaat van hun kleding. Ze dragen sportschoenen, hardloopbroeken en oranje windstoppers, ze drinken thee en sportdrank. Het zijn leden van de Rotterdam Running Ambassadors (RRA). De RRA bestaat uit ondernemers, medici, accountants, zelfstandig adviseurs; en de gemeentesecretaris is lid, net als de directeuren van de Rotterdamse Kamer van Koophandel en van Havenbedrijf Rotterdam. Toen de RRA in 2001 werd opgericht, was het doel om met een groepje Rotterdamse managers, adviseurs en ambtenaren de marathon van New York te lopen. Met een business programma waarbij ze een dag lang allerlei zakenlui uit Manhattan ontmoetten, wilden ze tegelijkertijd de commerciële banden tussen de twee steden aanhalen. Ze reisden uiteindelijk met vijfenzeventig man naar New York. Tien jaar later heeft de club zo'n honderdtien leden, tien procent vrouw. Jaarlijks trainen ze voor twee marathons: die van Rotterdam en een in het buitenland.

De club verstevigt niet alleen de zakelijke banden tussen de havenstad en andere steden, de leden hebben ook onderling veel aan het netwerk. ‘Het fijne is dat je met deze club duurzame relaties met mensen opbouwt. Veel meer dan als je tijdens een netwerkborrel visitekaartjes uitwisselt', zegt Dannis de Redelijkheid (38 jaar, 5 marathons gelopen) in de kantine van atletiekvereniging PAC in Rotterdam. De Redelijkheid is mede-eigenaar van werving- en selectiebureau Doxa. Hij liet de relatiegeschenken van Doxa afgelopen jaar door een RRA-lid verzorgen. En RRA-voorzitter Wim Span (50 jaar, 10 marathons gelopen), algemeen directeur van een verzekeringsbedrijf, regelt de verzekeringen en pensioenen van veel bedrijven van leden, vertelt De Redelijkheid. De Redelijkheid heeft, behalve een uitgebreid netwerk, nog iets aan de RRA overgehouden: ‘Ik heb al mijn persoonlijke records verbeterd sinds ik anderhalf jaar geleden lid werd.'

‘Het komt voor dat iemand mij tijdens het lopen over zijn zakelijke vragen of problemen vertelt en dat we afspreken daar later op kantoor even over te praten', zegt Span. ‘Dan zit je ineens in pak tegenover elkaar, terwijl je een paar dagen ervoor nog moe en bezweet aan de bar stond. Dat zorgt ervoor dat het contact meer open is, wat menselijker. We trainen ook bewust alleen voor marathons en niet voor kortere afstanden, omdat een marathon iedereen moeite kost. Zo is iedereen in zekere zin gelijk aan elkaar. Dat schept vertrouwen.'

Lees verder op Intermediair.nl