De training van maandag was buiten, het was die dag nog redelijk weer ook. Ik probeerde de gedeeltes waar ik moest rennen ook echt een beetje hard te gaan. Hoe hard dat in mijn geval is weet ik niet, maar ik blijf wel onder de vijfenveertig denk ik, want ik heb geen brommers ingehaald.
Donderdag liep ik op de loopband. Beetje saai is dat. Wel luxe dat het kan: op mijn werk heb ik een fitnessruimte op de verdieping onder me. En Renate praat je er wel doorheen, ‘het gaat goed’ zegt ze ‘je kan het’. Ik vind het lief van haar, ze heeft blind vertrouwen in me. Daar hoef ik bij mijn vriendin niet op te rekenen.

Zaterdag was de training een duurloop. Daar heb ik verder geen mp3-speler bij nodig. Toen de mist was opgetrokken liep ik dus lekker buiten, zonder koptelefoon. Ik probeer er altijd een soort meditatie van te maken.

Je hoort vaak van mensen dat ze moeite hebben om in het hier en nu te zijn. Ze gaan naar een training mindfulness, of kopen de boeken van Eckhart Tolle. Ik probeer tijdens het sporten in het hier en nu te komen. Dat lukt me nooit helemaal, maar de poging is al de moeite waard. Je realiseert je weer hoezeer je de neiging hebt om met allerlei dingen bezig te zijn in je hoofd die op dat moment volstrekt niet actueel zijn en die je weghouden bij waar je eigenlijk bent.

Bron: Stadsblad Utrecht, 10-02-2010